Gözlerine bir ömür adadım.
Nafile farkında olmadın.
Sen benden öte bende candın.
Tükendin artık kalmadın.
Gittin; düşlerimde bittin.
Gözlerime doğan sendin.
Gülü sen gel sinemde gör
Seni görmeyen kalp kör
Bülbüle benziyorsa sesin
Gelsin canımı alsın nefesin.
Aydın Gürz
içimde
bir çocuk var
ellerinde çiçekler
kalpten boncuklar yapmış
içinde hevesler
içimde bir çocuk var
kamuya açık şiirler yazıyorum
içinde sen geçen içinde ben geçen
içinde seni düşünüp serden geçen
özelimdekiler zulamda sakladıklarım
kulağına fısıldayacaklarım
belki de kendimle mahşere taşıyacaklarım
Sen beni sevseydin arar bulurdun.
Karanlık yollarımda ışık olurdun.
Sen beni sevseydin yarım olurdun.
Tüm yarınlarımda kanda canım olurdun.
Aydın Gürz
Bir kapalı kutu sığındığım
Acı kahvenin
Damakta bıraktığı yanık kokusu
Yaverlik eden bir duman
Yanında yareni
Acıların saklandığı
Bu günlerde hep şiirlerim,
Ölüm ve karamsarlık üstüne,
Neden acaba hep ölüm,
Şiirleri yazıyorum.
Diyorum bu şiirim
Ufuğa diktim gözlerimi bakıyorum.
Yanıp sönen belirsiz bir ışık var.
Beklide parlamak istiyor.
Benim isyanlarımda olan duygularım gibi,
Sonunda karar verdim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!