Ne zaman sevmeyi öğrendim.
O günden belli hep seni sevdim.
Ve karagözlerini…
Ama şimdi yoksun biliyorum yakınlarımda
Bir yerdesin fakat yoksun.
Garip meçhullerdesin şimdi
Haberin bile yok yüreğimdeki yangından
Alevler içimde yanıyor.
Bu sevda dayanılmaz oluyor.
Sen gelmiyorsun yüreğim yanıyor.
Mehtabım olmuyor artık.
Ağlamak istemiyorum ağlayamıyorum.
Adam fuları kendine takmış
Eşeğe ise yuları
İkisini de takan aynı el
Merak ettim doğrusu
Şimdi hangisi mektepli
Peki ya hangisi merkepli
Ne Zaman Özlesem Seni
özlesem seni
belki şiir yazarım
isminin baş harfleri
dizilir mısralara
Her gün çokça ölüyoruz.
Bir gün bedenimiz ölüyor
diğer gün ruhumuz.
İnsanlığımızda ölüyor çoğu zaman.
Kaybediyoruz.
Yenik düşüyoruz kendi kendimize.
sus pus olur susmalarım
gecenin ortasında
ellerin elimde yanımda olmalıydın
düşünceme düş olmalıydın
sen olmalıydın
her nefesimde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!