Yine bir Aralık gecesi
Çok üşüdüm
Galiba sensizlikten
Kapıları aralık bıraktım
Çabuk gel ısınalım
Aydın Gürz
Zamansız oldu gidişin
Ölüm gibi terk edişin
Yok mu senin başka işin
Üzme sevenleri düşün
Ardın sıra bakar oldum
acı veriyor
sunduğun en güzel iklim
şimdi
senden bekleniyor
gel de gelecekte
acılarımdan arındır beni
Sonra sen geliyorsun aklıma.
Ankara üşüyor sen uzaktasın diye. Yokluğun en yok anımda yokluyor solumu. Ve uzaktasın diye bağlıyor elimi kolumu...
Hayat; aynı dili konuşan iki insandan birinin sağır olması gibiydi.
Ne konuşan anladı ne de dinleyen.
Aydın Gürz
Sen insansın
Gün gelir gülersin
Gün gelir ağlarsın
Zaman geçer sonra
Ağladığına gülersin
Güldüğüne ağlarsın
ne kadar çok şey yaptıysam
senin için;
her şey olduğunu bil diye!
ama şuan içimden
bir şey yapmak gelmiyorsa
ne olduğunu anla diye!
Şimdi sen gittin öyle mi?
Yüreğimi hangi heybene sığdıracaksın ? Peki ya gözlerim gözlerinde olmayınca huzura uyanacak mısın?
Mavi yitirmeyecek mi anlamını?
Ne göğün mavisi düşecek sulara.
Ne de su derin uykusundan uyanıp öpebilecek göğü.
Ortasında kalakalmışlıklar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!