Aydın Gürz Şiirleri - Şair Aydın Gürz

Sensiz aldığım her nefesin
hesabını kim verecek bana.
Yüreğimin acısıyla attığım naralara
Tesellisi olmayan haykırışlarıma.
Gökte ağlayan
ama benim için damlayan bulutlara.

Bak aldırmadan
Yürüdün karanlığa
Gece gitti mavi kokanım
Sabah uyandı
Kahve kokusunda
Yürek yandı

Ver bana ellerini düşünme gerisini.
Ver bana gözlerini, boş ver ötesini.
Gel benim ol getirelim dünyanın neşesini.
Sorarlarsa bir gün bize
Biz aşkı yıldızlar da bulduk deriz.
Papatyalar, laleler, yediverenler

Hayatın seyrinde
Yıldızlardan yorganlar serdik hayallerimize
Varsa elimizde kalem şiirler yazdık biz
Hep kendimizi vurduk
Kendimize kandık biz
En sevdiğimiz arkadaşlar hayat telaşlarına kapıldı gitti

O zamanlar
Çok mutluyduk
Parklarda oyun
Gibi oynardı çocuklar
Sohbet ederdi yaşlılar
Bir bank üzerinde yenilen

Sen ay olacaksın
Bense yıldız
Bir gökyüzü bizim olacak
Bir de sevdalar
Sen güneş olacaksın
Bense etrafında pervane dünya

Ah be gece
Gece gece
Aklıma bine
Kalbimi düne
Deli deli
Deli ettin yine

Boşa Yandın

Dünya dönüyor
Boşu boşuna yandın
Sen dönemez miyim sandın?
Nice kelamlar dolandı diline

Sözünü, borcunu namus bilmeyene ne söylesen ne anlatsan boş.
Edebini dilinde değil, yüreğinde yaşayana kafa sallaması bile borç.
Aydın Gürz

sonbaharında ömrümüzün dökülür,
kurumuş yapraklar
kalmaz o günlerden o eski tatlar,
yaşanılmış eski hatıralar
eğer dünde kaldıysa umutlar
ve sen yoksan boş kalır bu mekanlar...