yüzüme söylemiştin sevdiğini bir zaman
seven kadın sevgiden yılmamalı diyorum
karışmış görünüyor dilinde saz ve keman
mızrabın yavan müzik çalmamalı diyorum
su misali kalbime akışın ihtiyacım
sitem etme bana uzağım diye
özleseydin beni buldurursun sen
üzülme tutmadı tuzağım diye
tuzağı benimle doldurursun sen
mesulü değilim ırak kalmanın
bir bilmece gibi başladı şiir
şairin gözünü nedir nehr eden
ıssız kalmış gönlün derdine dair
o göz yaşlarıdır çölü bahr eden
umarım duyulur titreyen sesim
benden bir istekde bulundu o yar
talebinde zerre merhamet yoktu
sürgün etti beni hep diyar diyar
kelebinde zerre merhamet yoktu
eşi dostu yıldı onun nazında
Ziya, ışık demekdir. Işıyan ve ışıtan Ziya beyleri tenzihen...
Köyden gelenlere Ziya’yı sordum
„üç çeyrekdi, bütünleşti“ dediler
kurduğu hayali rüyayı sordum
„palavrada rutinleşti“ dediler
anlatmaya çalıştım âşıklık zor zenaat
etmedim bunca mevsim niyetimden beraat
tekrar tekrar derdimi döktüm kulaklarına
etvarında yankısız senin için defaat
(4+4+3)
güneş miydi batan akşam vaktinde
ondan önce ben batmışım Züleyha
üzerimden selamını çektin de
acıları tam tatmışım Züleyha
böylesi bir figürü yapamaz torna
müzik fısıldar kulak yerine burna
sükûnet çağrısına rağmen ötüyor
sonuncu senfonide birinci zurna
ısı verdik ete yağa sebzeye
kaynatırız işte aş bizim işler
hayıflanma ışık görmedim diye
yeni moda böyle loş bizim işler
akıntıya karşı çekeriz kürek
Bilmiyorum, neden söndü bu rüya?
Yeniden görmeye ben varım, ya sen?
Beraber katmışdık sevgiye maya,
Hamuru karmaya ben varım ya sen?
sen su yüzüne çık vebal benimdir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!