Ayaz Şiiri - Ayaz Demir Yağız

Başka ne olabilir bu aynada?
Kendimi görebilsem gülümseyeceğim.
Lakin bu körlük, bu kör olası ayaz...
Vücudum hakimiyetsiz bir kukla.
Gülümsedim mi ne?
Göz mü kırptım yoksa?
Ah, deliliğim...
Hissettiğini yok saymaz.
Ellerimde olanlar bu kadar.
Ya kalbim?
Bu his yığını ile kahrolur,
Seneleri de koyar bir çuvala,
Belki de atması durur.
Şah damarım seğiriyor.
Nefeslerim neyin peşinde?
Oraya saplanmış bir hıçkırık,
Kursağımın bile önüne çıkıyor.
Arada bir açılıyor göz kapaklarım,
Hatta avuçlarımda ısınıyor.
Kaynayan kazanda bir kaşık gibi,
Karıştırıyor beni.
Yanıyorum ama hissetmeden.
Sesimi görebilir miyim bu camdan?
Ya da kar yağmadığı zaman,
İnsanın yüzünü kesen ayazı...
Ayaz dedim de,
Kanlı toprakların bile kanı dondu.
Bir mevsim daha aynaların içinde,
Hiç yansıyamadan sanırım kayboldu...