Ayaz Şiiri - Suzi Ayyıldız

Gözün Aydın Olsun Sevdiceğim
Umut ektiğim sokaklarda
sevdalar büyüttüm gizli saklı.
Gözyaşlarıyla suladım,
gülücüklerle ısıttım.

Sevgimi yorgan yaptım
ayaz gecelerde…
Ben umudu uyuttum
her gece göğsümde.

Yaz kış demeden,
yağmur çamur dinlemeden,
bir an bile vazgeçmeden
sabırla bekledim.

Ve şimdi umutlarım çiçek açıyor,
hayallerim gerçeğe dönüyor.
Bir eylül sabahına
senli düşlerle uyanıyorum.

Sabahın ayazında gördüğüm sen…
Ve nefsimin ilk faslı:
sen tadında kahve.
Buram buram sen kokuyor,
zihnimi seninle açıyorum,
güne seninle başlıyorum.

Bir kitabı okur gibi
seni okuyorum satır satır,
bir filmi izler gibi
seni izliyorum sahne sahne.

Ve tertemiz bir havayı
içime çeker gibi,
seni çekiyorum içime.
Yaşamak bu olsa gerek…

“Neredesin?” diye sormuyorum.
Çünkü biliyorum ki;
ömrümün tam merkezinde,
sol yanımdasın.
Günün aydın olsun, sevdiceğim…