Avucumun içinde kelimeler

Al ve git, kurut kan sızan günlerimi
Kuyumdaki suya doldur çamurlarını
Vefasız yapraklar dirilmesin toprağımda
Şairin karanlıktır kelimeleri, harflerine göm beni

Hıçkırık düştü bir sayfanın infilakında
Gömleğime sürüldü biraz iklimin
Haneme bırakma hiçbir izini
Kapıma asılı duran aynamda gördüm seni

Şiirlerim bir dağın yamacına asılı kalsın
Taşın altında çıkan bir mürekkeptir kalemim
İniyor kalbim dumanlı dağlardan
Göğe dizilen güneş, ilhamım olamaz benim

Nuh’un Gemisi’ne koşuyor hayallerim
Şiirlerime su veriyorum
Avucumun içinde biriktirdiğim kelimelerle
Sönüyor yangınım, firakım ve kahrım….
Diriliyor bağrıma yazılan hayatım!