Dağlardan esen yele, verdim göğsümü gülüm,
Gel misket oynayalım, yutulalım birlikte.
Kır gönlün zincirini, bitsin artık bu zulüm;
-Sen güneş ol, ben de ay; tutulalım birlikte,
-Şu yalancı dünyadan, kurtulalım birlikte.
Gelmiştin dün gece yanı başıma,
Sarılıp kokladım, yattım dizine.
Mutluluk karıştı akan yaşıma,
Bitmeyen özlemle baktım yüzüne.
Bir sözle uyanıp tatlı rüyadan,
Kaderime küstüm senin yüzünden.
Sensiz kaldığım gün; yalan dünyadan,
Ümidimi kestim senin yüzünden.
Acılar bıraktın bana hatıra,
Kavruldu yüreğim, sen ki gidince.
Sığmıyor şu ömrüm, tek bir satıra,
Büküldü bileğim, sen ki gidince.
İt gibi titresem de, yokluğun da soğuktan,
Yakamadım sobayı, çıralar sen kokarken.
Sevda pınarlarında hasret akar oluktan,
Yazdığım her şiirde, mısralar sen kokarken.
Tek senin kokunla sarhoş olurum,
Nasıl gül koklarım tenin üstüne?
Söz verdim, sözümde her dem dururum,
Başka yar sevmedim senin üstüne...
Şu garip gönlümde açan tek gülsün,
Seninle bir ömür kış’a razıyım.
İsterim her zaman gül yüzün gülsün,
Senli hayallere, düş’e razıyım.
Yağmazsa yağmasın yağmura inat,
Coşarız sel gibi seninle bir gün.
Sana sevdam olur bizlere kanat,
Eseriz yel gibi seninle bir gün.
Sevda deyip geçmeyin, tehlikeli hastalık,
Mecnun gibi sevenler, bir gün aklın yitirir.
Deli divane iken, yaşamaktır ustalık;
Senin üzgün duruşun, inan beni bitirir,
Şu şansıma tükürsem, rüzgar geri getirir.
Tura da sen, yazıda ben kaybettik,
Şansımızın gözü çıksın Miran'ım.
Yıllar sonra şu feleğe aybettik,
Şansımızın gözü çıksın Miran'ım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!