Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Sen ağlarken ben karşında
Güler miyim sanıyorsun?
Benim çektiğimi sana;
Diler miyim sanıyorsun?

Hiç beni düşünme, nerdeyim diye!
Seni sevenlerin en başındayım.
Sanma ki uzak bir yerdeyim diye,
Ağlarken döktüğün göz yaşındayım.

Madem bu dünyaya geldik,
Diken de var gül de vardır.
Biz gönüle akan seldik,
Ateş de var kül de vardır.

Mevlam hep güldürsün seni,
Gülmek sana yakışıyor.
Bir ömür üzsen de beni,
Gülmek sana yakışıyor.

Mevlam kem gözlerden korusun seni,
Başına kötülük gelmesin diye.
Bir kere yürekten gel çağır beni,
Şu felek halime gülmesin diye.

Hasret kokan gecelerin koynunda,
Aşka hesap sorulmuyor gül yüzlüm.
Senle beniz şu feleğin oynunda,
Başkaları yorulmuyor gül yüzlüm.

Neden benden uzaktasın,
Kırıldın mı sözlerime?
Mademki sen bakmıyorsun;
Güneş baksın gözlerime..

Efkar’dayım efkâr basar,

Bilmek istersen eğer, sende benim halimi,
Üç kuruşluk dünyaya, beni sattığın gibi.
Koparmıştın bir anda, tutunduğum dalımı;
-Güneş battı ufuktan bende battığın gibi,
-Dalgalar vurup gider, kalpte attığın gibi.

Sen yoksun ya sanma nefes,
Alıyorum güneş gözlüm.
Gönlüm bir kuş, sense kafes,
Dalıyorum güneş gözlüm.

Sen yağmur ol ben bulut, dağlarda buluşuruz,
Göz görür gönül sever, olmaz yürekte perde.
Gün gelir devran döner, geçmişi konuşuruz;
-Kaybolup gitsende sen, günün battığı yerde,
-Her zaman içimdesin, kalbin attığı yerde.