Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Dört mevsim senle güzel, harikadır bahar - yaz,
Dua oldun dilimde, yürekten ettim niyaz,
Türküler hüzün dolu, dertli çalar artık saz;
-Bahar gitti yaz bitti, bak yine geldi hazan,
-Sende bana gelseydin, olmaz mıydı be Nazan?

Sen aşk nedir bilir misin sevdiğim,
Sevda tohumları çınar olmadan.
Aşk acısı diler misin sevdiğim;

Divane gönlüme söz geçmez oldu,
Şiirler içinde aktım olmadı.
Sevda çiçeğimdi, dalında soldu,
Uzaktan uzağa baktım olmadı.

Aşk denen illete verem desemde,

Madem bu dünyada ömür çok kısa,
Ağlatmak olmaz ki, gülmeli insan.
Yarın dediğimiz dünden de kısa,
Geçmişinden dersler almalı insan.

Aşkın kitabını yeniden yazın,
Sevmeyen gönüle meyil olmasın.
Kötülük mezarın derince kazın,
Kötüler emele nail olmasın.

Bizler oyuncuyuz hayatsa oyun,

Bu sevda sıradan bir sevda değil,
Gittin de bu aşkı öldü mü sandın?
Gönlüme kar yağdı, kalbime hüzün,
Sen beni ömrümce güldü mü sandın?

Aşkına karşılık yok dediğinde,
O gün öptüm ayrılığın gözünden.
Kalbime saplandı ok dediğinde,
O gün öptüm ayrılığın gözünden.

On şarjör sıksaydın vız gelir dide,
Bir hayır deyişin öldürdü beni.
Ferhat Şirinine dağlar deldide;
O hayır deyişin öldürdü beni.

Rehberim Muhammed Mustafa diyen,
Özünde de doğru olabilmeli.
Üstüne Müslüman hırkası giyen,
Sözünde de doğru olabilmeli.

Şu gönlüme uçtuğunda,
Tutunduğun dal olaydım.
Aşk badesi içtiğinde;
Şeker, şerbet, bal olaydım.