İnsan sevdiğine ömür vermeli,
Yürekte sevdalar edasız olur.
Yaşarken bu sırra herkes ermeli,
Ölümler her zaman vedasız olur.
Aşk denen duyguya aklım ermedi,
Gözler delip gitti, ben ölüp gittim.
"Seviyorum" dedim, kabul görmedi,
Kalbim çalıp gitti, ben ölüp gittim.
Üşüyorum kapatma, ne olur gözlerini,
Bırak da seyredeyim, fer’im yitene kadar.
Esirgeme bir daha, başımdan dizlerini;
-Sarılıp ısınalım, soba tütene kadar,
-Ben seni seveceğim, ömür bitene kadar..
Sevda köprüsünden beraber geçek
Düşersem tutacak dalım olursun
Ben arı olayım sen de bir çiçek
Her sabah soframda balım olursun
Yenilecek pasta her gün büyüyor,
İt'in Kurt'la barışması ondandır.
Parsayı toplayan yurttan tüyüyor;
Maratonda yarışması ondandır.
Nazlı yarla birden aram açıldı
O gün bu gün üzüntüden gülmedim
Üzerime kaynar sular döküldü
Ondan mıdır, benden midir, bilmedim!
Dağa baktım, bulut dağ ile kardaş
Kalbimi kırıp, gönlümü;
Alsan ne ki, önemi yok!
Sana ait şu gönlümü;
Çalsan ne ki, önemi yok!
İnan sana ilgi duydum duyalı,
Bende akıl bırakmadın Nuran’ım.
Kalbimin sesine uydum uyalı,
Bende akıl bırakmadın Nuran’ım.
Geçti çocukluk çağımız,
Aza aza Öğretmenim.
Tükenmiyor dertlerimiz,
Yaza yaza Öğretmenim.
Hep horozlar öter sandım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!