Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Solumdaki sızıya, aşk teşhisi koydular,
İlacını sordum da, sen dediler Miran'ım.
Çektirdiğin hasreti, müebbete saydılar;
Ödettiğin bedele, can dediler Miran'ım.

Bir tatlı gülüşle masum bakışla,
Şu gönlümü çalan sen değil misin?
Gözlerimden girip kalbe akışla,
Beni derde salan sen değil misin?

Yazılan yazımız böyle neyleyim,
Sende hüzün, bende çile bitmiyor.
Dert bir değil hangisini söyleyim,
Sende hüzün, bende çile bitmiyor.

Sevdan ile yüreğimde yaşarsın,
Sen bilmezsen, kimse bilmez sevdiğim.
Acı olur gözyaşımdan taşarsın,
Sen silmezsen, kimse silmez sevdiğim.

Sen gidince bir tanem, yıkıldı bütün dünyam,
Albümde resimlere, baka baka ağladım.
Buğulandı gözlerim, sendin her gece rüyam
Yağmur oldu yaşlarım, aka aka ağladım.

Dağlardan esen yele, verdim göğsümü gülüm,
Gel misket oynayalım, yutulalım birlikte.
Kır gönlün zincirini, bitsin artık bu zulüm;
-Sen güneş ol, ben de ay; tutulalım birlikte,
-Şu yalancı dünyadan, kurtulalım birlikte.

Gelmiştin dün gece yanı başıma,
Sarılıp kokladım, yattım dizine.
Mutluluk karıştı akan yaşıma,
Bitmeyen özlemle baktım yüzüne.

Seni böyle sevdim diye,
Kullar seni kıskanıyor.
Sokağında gezdim diye,
Yollar seni kıskanıyor.

Dağ rüzgarlarıyla aram hoş değil,
Kapılıp gitmişim yeline senin.
Kalbimde sen varsın, bil ki boş değil,
Sevda da düşmüşüm eline senin.

Sevdin diye sevinme be yüreğim,
Girmediğin gönül senin değildir..
Kırılır ortadan sonra direğin,
Girmediğin gönül senin değildir..

Sevmeyen güzele ümit bağlama;