Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Diken bitmez yapraklarda,
Barışa türkü söyleriz.
Göğe komşu topraklarda,
Barışa türkü söyleriz.

Benim bu yazımı, Yaradan yazdı,
Ben aciz kuluyum, silemem gülüm.
Yüreğimde hasret, günbegün azdı,
Bil ki sen gelmeden gülemem gülüm.

Yanında olsa bile, bir kez olsun yarini,
Sarmaya hasret kalan, kolları bilir misin?
Kara sevdaymış işte, sevmenin en derini,
Sevdiğinin gittiği, yolları bilir misin?

İki kere iki dört de,
Etmiyor ki bizim dert de,
İster aşkım, ister fert de;
Aklıyorum biliyorsun.

Gül gibi kalbimde açan sevgili,
Bülbül gibi feryat ederim bil ki.
Yazdığım her mısra senle ilgili,
Sevdana borcumu öderim bil ki.

Kor oldun yüreğimde, yıllarca yaktın beni,
Gece gündüz gözyaşı, döktüğümü bilmedin.
Sanma bende hevestin, bir başka sevdim seni,
Sen gidince boynumu, büktüğümü bilmedin.

Bana gerip gittin hilal kaşları,
Hiç pişman oldun mu? Bilmek isterim.
Şimdi döküyorsan gözden yaşları,
Öpücük kondurup silmek isterim.

Aşkın ile mecnun olmuş deseler,
Sevdiğim boynunu büker mi? Bilmem!
Bir gün seni seven ölmüş deseler,
Yüreğine hüzün çöker mi? Bilmem!

Bilmem ki giderken hiç üzüldün mü?
Gözlerimden yaşlar akacak diye!
Kalbin sıkışıp ta hiç büzüldün mü?
Aşkın yüreğimi yakacak diye!

Sana duygularım yürekten benim,
Yaradan biliyor, sen bilmesen de.
Hasretten tutuşur, kavrulur tenim,
Yaradan biliyor, sen bilmesen de.