Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Kaçkarların tepesi, karlıdır yazın bile,
Erir mi sanıyorsun, ona güneş vurmadan?
Diken batsa da inan, bülbül kızmaz ki güle;
Saat bile vurmuyor, bir zamana kurmadan,
Sen neden vuruyorsun, yüreğimden durmadan?

Saat üç’e beş kala ben ordaydım,
Beş geçince hayat durdu güzelim.
Dünyamı yıkmıştın, ahuzardaydım,
Kurşun değil, sözler vurdu güzelim.

Saat üç’e beş kala ben ordaydım,
Beş geçince hayat durdu güzelim.
Dünyamı yıkmıştın, ahuzardaydım,
Kurşun değil, sözler vurdu güzelim.

Şu yüce dağları aşılmaz sanma,
Ferhat'ın aşkıyla delinir bir gün.
Yürek alev alev, diyorsun yanma;
Özlemin içimde tüterken her gün,
Gönlümde hasretin biter mi bir gün?

Hatice’yi anlatmama gerek yok,
Özü doğru, sözü doğru hemşerim.
Kardeşimle adı aynı bilen yok,
Özü doğru, sözü doğru hemşerim.

Dünyanın tadını bozduk bir defa
Pişmanlık duymanın zamanı geçti
Çileyle yoğrulduk sürmedik sefa
Pişmanlık duymanın zamanı geçti

Alınlara yazı yazılmış gider

Haydi dostlar gidelim Adana’ya,
Portakallar çiçek açtığı zaman.
Gerek yoktur ele konan kınaya;
Portakallar çiçek açtığı zaman.

Recep, Şaban ayı derken,
Ramazan’a erdik işte.
Bu yıl on gün daha erken,
Ramazan’a erdik işte.

Sevda deyip geçmeyin, tehlikeli hastalık,
Mecnun gibi sevenler, bir gün aklın yitirir.
Deli divane iken, yaşamaktır ustalık;
Senin üzgün duruşun, inan beni bitirir,
Şu şansıma tükürsem, rüzgar geri getirir.

Tura da sen, yazıda ben kaybettik,
Şansımızın gözü çıksın Miran'ım.
Yıllar sonra şu feleğe aybettik,
Şansımızın gözü çıksın Miran'ım.