Avcılar Şiiri - Kasım Kobakçı

Dağların zirvesinden sular coşkun akarken,
Avcılar pusu kurmuş geyiklere bakarken.
*
Şelalenin sesinden inliyor yüce dağlar,
Kaçan avın ardından yeteneksizler ağlar.
*
Tüfeğin namlusunda çiy damlası parlıyor,
Koca geyik kaçarken avcıyı hırpalıyor.
*
Dereler çağıldayıp vadiye inmektedir,
Kurnaz kedi misali aslanlar sinmektedir.
*
Suyun serin çağrısı yürekleri yakıyor,
Korkak tavşan çalıdan etrafına bakıyor.
*
Akan suyun izinde yürür usta nişancı,
Boşa giden mermiler verir içine sancı.
*
Sarp kayalık yollarda ayak izi kaybolur,
Yolu şaşıran tazı koca ormanda uyur.
*
Köpük köpük dökülen sular yaban eldendir,
Avcının o türküsü şimdi kof bir dildendir.
*
Gürül gürül çağlayan nehirler bize yeter,
Kötü atılan oklar sivri dikenden beter.