Atilla Ertuğrul Şiirleri - Şair Atilla E ...

Özlemişim sılamın. toprağını taşını
Lavaş ekmek kaymağı, erişteli aşını
Koyunlu bulağını, döşkayanın döşünü
Gelirim desem dağlar, yollarımı bağlıyor
Hasret çeken yüreğim. ah çekerek ağlıyor

Çalamadım hayat senin sazını
Küstü perde mızrap tel bana bana
Çekemedim el alemin nazını
Kadim dostlar oldu el bana bana

Çözemedim bu hayatın sırrını

Hazan vurdu bağlarımı söndürdü
Sam yelleri yüreğimi dondurdu
Bir vefasız işmar edip kandırdı
Issız çöller ortasında vaha ben

Diken oldum gurbet ele ekildim

SUSANA (Cinaslı Divan)
Yüce Rabbim basiret ver söz bilip de susana
İlim; hayat iksiridir, ondan içen su sana
Aşkın girdabında yanar, gözü yaşlı âşıklar
Pir elinden dolu bade, nûş eyleyip susana.

Bizi dost bilene dostluk andımız
Veririz ona gül üstat korhani
Ozanlıkta asla olmaz fendimiz
Bu başımıza pir üstat korhani

Bizim bedri baba insanın hası

Gönlümün sertacı ey nazlı dilber
Düşmüşüm sevdana oldum derbeder
Kendin gelmesen de bir selam gönder
Düştüm ateşlere gelde sor beni

Ben oldum sümmani sende gül peri

Bağladın gönlümü zülfün teline
Açam dedim açamadım nazlı yâr
Götürüp hapsettin aşkın çölüne
Kaçam dedim kaçamadım nazlı yâr

Boyun selvi gözler yazar fermanı

Dinleyin arz edem dostlar halimi
Gülün tuzağına düştümde geldim
Ayrılık hasretlik kırdı belimi
Aşkın ateşinde piştimde geldim

Yıllardır bir türlü dolmadı çilem

Gök yüzünde yağmur yüklü bulutlar
Naz eder her yeni açan şafağa
Tükense'de devam eder umutlar
Hayat verir her an kuru yaprağa

Dört mevsim yaşadım inan yoruldum

Ey canan Yemen'de Belkız'sın Hindistan'da Mihrace
O ceylan gözler çıkmaz aklımdan ne gündüz ne gece

Siyah zülüfler yıktı viran etti gönül bendimi
Depremler gördü sokaklarım anlatamam derdimi