Atilla Ertuğrul Şiirleri - Şair Atilla E ...

Ne diyeyim sana zülfü siyahım
Aklımda bir çift göz bırakıp gittin
Bak göklere çıktı feryadım ahım
Sinenmde yanan köz bırakıp gittin

Baharları kucaklayıp getirdin

Serhatta bekcisi sensin yurdumun
Emrindesin vatanımın ordumun
Ana yurdu kızım ile oğlumun
Karsım ardahanım ığdırım benim

Dillere destansı havan suyun var

ALLAHI bırakıp puta tapanı
Doğru yoldan eğri yola sapanı
Gerçeği saklayıp riya yapanı
Mevladan habersiz kulu neyleyim

Çıkar için ona buna çatanı

Ey yabanda açan yaban çiçeğim
Bu nasıl naz nazın öldürdü beni
Ben bu derdi gidip kime açayım
Bir asılsız sözün öldürdü beni

Nasıl bir efsundur çektin kendine

Oturup anlatsam aşkı leylaya
Leyla secde erder yüce mevlaya
Her kul düşsün böyle güzel sevdaya
Baharda açılan güllere döndüm

Sevdayı bilmeden yaşadım durdum

Ey canımın canı gözümün nuru
Bitir bu hasreti çık gel bu gece
Güzeller güzeli gönlümün yârı
Cümle engelleri yık gel bu gece

Tara saçlarını indir beline

Hele sorun tarihe nerde kızıl derili
Nerede bunca mazlum Maya İnka ve yerli
Can vermiş yatar hepsi toprağında serili
Beşerin yüz karası batı medeniyeti
Allahım eksik etsin bu zalim zihniyeti

Onurlu yaşamak için can verdi
Üç yüz civan insan yatar somada
Kara maden hayatlara son verdi
Zehirli dumanlar tüter somada

Kimisi evlidir kimisi bekar

Alpaslan'la attık temel taşını
Bitirdik küffarın bitmez işini
Dindirdik mazlumun akan yaşını

Al bayrak üstüne yazdık destanı
Destanlar üstüne kutsal ezanı

Bahar gelmiş mor sümbüllü bağlara
Nergis çiçek açmış güller uyanmış
Itri koku sinmiş yüce dağlara
Meyve filiz vermiş dallar uyanmış

Sihrini yüklenmiş sanki havalar