SOYUN
yıllardır yattğın taş yatagından kalk,
yıllardır yüregindeki kanlı med cezirleri durdur.
kaldır başını, bak sana doğan güneşe,
soyun dünlerin kirli, paslı elbiselerinden,
tanımasaydım
keşke hiç tanımayıp, görmeseydim yüzünü,
yalnız bir garip gibi, bir köşede kalsaydım.
tatmasaydım bu aşkı,yaşamasaydım seni,
sensiz geçen günlerin altında ezilseydim.
Yalnızım karanlıklar ortasında,
tek başıma meçhule gidiyorum.
ömrümün son noktasında,
beni bekleyen seni görüyorum.
sabahı olmayan güne karanlık,
uçan bir martının kanatların da,
gemi bacasının bıraktıgı çizgide,
düşen yaprakların sessizliginde,
seni arıyorum.
her evin tüten bacasında,
pencerelerin önündeki hayalde,
toprak gece karanlığında,
örterken üstünü kendi gözyaşlarıyla.
dere, kendi sesini bastırıken derinliklerinde,
güneş, kızgınlığını belli etmezken,
yağmur, hırsından aglıyordu, gökyüzünde.
işte nefes tükendi,
sonunda bitti ömür.
ellerim iki yanda,
başım sol yana dönük.
ALLAHIM huzurunda,
boynu bükük perişan.
Y a çarmıha ger beni, gözlerinde öleyim.
ya toprakta ez beni, toprak olup gideyim.
bana olan nefretin hiç bitip tükenmezse,
ateşlerde yak beni, küle karışıp biteyim.
biryılı, binbir yılaçevirip te etme naz,
ateşlerde yanışım sana versin sonsuz haz.
gezdigim yerlerde topragı çöker gördüm,
uzaktan,aglayan,inleyen sesler duydum.
agaçlara küsen, yalnız, mahzun yapraklar gördüm,
gezdigim yerlerde,bastıgın topragı aglar gördüm.
yagmurlara karışan gözyaşlarını,
hep umudun akşamlarını
bekledim,umutlu yarınlar için.
ayak ayak üstüne atıp,
yan gelip yatan ümitsiz sevdalara
hiç ümit vermeden.
yangınlarımı söndüremeyen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!