hatırlarmısın bilmem
söylemiştim ben sana.
bilmiyorsan hiç girme,
denizi çok derindir,
yüzmesini bilmezsen seni boğar bu deniz.
hayır,ustayım dedin,hem de çok özlüyorum,
korkma ey kardeşim daya sırtını
sırtımda taşırım senin derdini
bir lokma aşımı, yırtık hırkamı
ben giymem sırtın veririm senin,
bu bedende kalan son nefesimde
AKŞAMA ÇÖKÜYORSA HÜZÜN,
GECEYİ YIRTIYORSA ÇIĞLIKLARIM,
GECEYİ KATLIYORSA KARANLIKLAR,
SENİ ÖZLEDİĞİMİN ZAMANI DEGİLMİDİR.
Tüm hayatımda,
gurur duyacagım şey,
sevildiğimi bilerek,
sevdiğimle beraber bir ömrü yaşamaktı,
küçük adımlarla,
bazen koşarak,
Yanımdan geçiyordun, çok ta yakından,
göz göze geldik, tebessüm ettin.
bir kaç adım atmıştık ki, ikimizde,
birden durduk, üçer adım la geri geldik,
kaç defa gidip, geldik, hatırlamı yor um
bir sessizlik çökmüş dagların doruğuna,
denizlerde hırçınlık, dövüyor kıyıları.
el ele tutan eller, ellerden utanıyor,
aglayan gözlerinde hep mahcubiyetler var.
türlü türlü çiçekler açan gülistanlarda,
harap olmuş her yanı, dökülmüş o gülleri.
İŞTE GEÇTİ BAK ZAMAN.GİDELİ KAÇ YIL OLDU.
SENSİZ ZAMAN GEÇMİYOR, SÖYLE NELER YAPAYIM.
GECELER BİR VAKİTSIZ, GÜNLER SENDEN DE YOKSUN.
SÖYLE BU KOCA ÖMÜR SENSİZ NASIL GECECEK.
BELLİ Kİ BİLMİYORSUN, GİDERKEN KALANLARI.
gel inelim seninle o çok özlediğimiz çocuklugumuza
ben yine anne olayım saçlarını tararken
bir dilim ekmegi bölerken sana, baba gibi,
bırak, pencereden bakarken b ben çocuklugumu yaşayayım.
ÇOCUKLAR HER GÜN YÜZ DEFA ÖLÜR.
böyle bir mevsim di,yolumuz üzerindeydi, ana caddede lüks hatta süper lüks diyebilecegimiz bir çocuk kıyafetleri mağazsının açılış saatiydi, dikkatimi çekti durdum vitrine bakarken gördüm onu .
açılışa çok az zaman kaldıgı telaşlardan anlaşılıyordu, ve oldukça zengin aileler arabaları ile gelmiş yanlarında da çocukları bulunuyordu ve nihayet açılış başladı ve tüm sosyete anneler çocuklarıyla girdi,ler magazaya.
davetliler bir taraftan kokteylerini içerken,bir taraftan da çocuklarına kıyafet bakıyorlardı ve etiketlerde de uçuk fiatlar vardı.
8 veya 9 yaşlatındaydı, muzunda bir sandıktan bozma boyacı sandıgı yüzü gözü kirlı, elbisesi yırtık ayagında yarım terlik vardı, yüzünü vitrine dayamış gözlerini kırpmadan elbiselere bakıyordu sanki bakışlrından ateş fışkırıp o elbiseleri yakıyordu o derece berrak o dereve kırılgan dı gözleri,
tam arkasında durdugun için vucut dilini çok ıyı görüyordum, 15 dakikadan fazla baktıktan sonra gözleri magazanın içinde anneleri ile beraber olan yaşıtlarına takıldı bir müddet izledikten sonra mahcup olmuş gibi başıjnı eğerek ayrılırken, anladım yüreğinden öldüğünü.
hatırlıyorum dünü,
çocuklugumu, gençligimi.
mis gibi taze ekmek kokusunu,
yagmur sonrası topragın nefesini,
hatırlıyorum çünkü,
hiç bisikletim olmamıştı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!