gözlerim ufuklarda,
gözlerimde yaşlarla.
bilmem hangi baharın,
hangi bölüm ündeyim.
düşlerim gözlerimde,
elinde kalemin,önünde ömrün,
bu gün yediklerini unutma sakın.
dün bakışların daha ışıktı,
ışıklarını söndürenleri, sen de söndür.
yağmuru, güneşi, doğayı, dağı
eger seni sevmemiş
bu kadar tutkun olmasaydım,
adını hiç anmaz,
sen i çoktan unuturdum.
gözyaşlarının mutluluga dönüştügü anlar,
ulvi daglar gibi egilmez olan başım
bir adsız şövelyeye yol verdi sonunda.
açmaz denilen evrenin tek çiçegi,
açtı,koku verdi, yaktı gönülşahı.
girdi renkler gibi, gözlerin gözlerime,
set olan engelleri yıktı, tek,tek.
ey insan
şöyle bak çevrene tanı kendini.
haberin yok hala kendinden,
bir bilsen kendini ve degerini
bir bilsen.
tüm alemler sende gizli,
ey koca dünya
insanlar seninle dolu iken,
gece bir örtü gibi kapatıyor üzerini,
sen yalnız kalıyorsun.
kendinle konuşmanın zamanıdır
hani senin mehtabın,
Eylül de Gelmiştin
eylül de gelmiştin,
açmayan çiçekler mevsiminde.
yagmursuz günlerde,
sen gibi karanlık bir gecede,
sen çık karanlıklardan adım adın
sen taşı artık eyyubun sabrını
yusufun iffetiyle iffetlen ey ömür sen kuyularında suyu tükenen çöl
sen hüseyinin ayağından fışkıran su
sen ALLAH nidalaryla anlından vurulup yatan
sen ALLAH için şehit olan kul
En Uzun Gün
dünyanın en uzun günüdür,
yalnızlık.
hiç geçmeyecekmiş gibi,
ne geceler olur,
ne de geceler biter.
DÜNYANIN EN UZUN GÜNÜDÜR YALNIZLIK
HİÇ GECMEYECEK MİŞ GİBİ
NE GECELER OLUR
NE DE GECELER BİTER.
DÜNYANIN EN KISA ANIDIR
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!