Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Tırmanıp çıkmayarak paraşütle inecek her kadına – her beye,
Yılanın sürünerek, Kartal’ın süzülerek eriştiği tepeye,
Olur ne ise olan bir tutam ot uğruna yar başında Deve’ye...
Bırak! seyret Atakan olanı ne yorarsın be kendini ha? ..neye?

Bir Yıldız, uzanıp...öptü gıdısından...
Duyan anlamıştı...fısıltısından...

Ne var ki kız sakin uyumaktaydı...
Duyan kulaksa, göz şahiti Ay’dı...

Kapının karşısında, bir piyano... sağda sen!
Duvara dayanmışsın, ürkek - mahcûb - çekingen,

Yarım topuk kundura, kahverengi - bağcıklı,
Bejimsi uzun çorap, hâlin biraz acıklı,

Gözlerin! ..uzaktaaa...okyanusda bir ada...
Gidilesi değil...yelkenim yok! ..salım yok!

Ve...öyle uzaksın ki bana...âşığına! ..
Ersem, eremem...mümkünâtım yok! ..yolum yok!

Sabahın dörtotuz’u... uyku yoook, uyumak yok!
Bir çile ki çektiğim, hiç böyle bir yumak yok!
Sil deseniz silinmeeez, yeniden yaz...yazılmaz!
Yıka desen o da yok! Yok imkânı....yuğmak yok!

“Yok” saymakla yok edemezsin ki beni!
Yok! Zarar vermem! Atakan mı deli?
“Yok! ” deme! Demekle yok olmaz ki “var”,
Yok olan... bende aşkın değil! Bil e mi! ?

Bir, güzel gözlü güzel... vurdu beni kalbimden,
Sormayın söyleyemem, söyleyemem bu kimden,
Çok kişiye başvurdum, bir çâre... ilâç sordum,
Çâresi yok dediler... ne tamamdan ne nim’den!

Sana olan şu aşkım, yoksa elinde koz mu?
Taşıdığın kişilik... asîl değil de yoz mu?
“İç! ” der “İç! ” der durursun, bir dolu câm uzatıp
Ağu mudur verdiğin, yoksaaa yoksa gazoz mu?

Gibi değil! Gerçek bir İnci’sin sen!
Hattâ ki ancak İnci, sana bir den!
Gözledim izledim de her an yok, yok!
Bir eşin - benzerin...göremedim ben!

Yok hayır! hayır! ..
Ben o değilim!
O iki kişiden biri değilim...
Diğeriyim! ..

Yaşım olsa da 60,