Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Anlaşmamız bu muydu? ayıptır be etrafa...
At sokağa memuru...at da çeksin be cefa...
Kimi nerden atarsın? ..gider de tasarrufa...
İHL mi okumuş(?) ne kafa be bu kafa! ..

Düşünürüm, gündüüüz gece
Konuşuruz ama... ne’ce?
Türkçe değil, bir bilmece
Vay babam vaaay vay vay babam

Bu dilim ki ana sütüm

Dokuzyüzaltmışaltı ayrı düştüm de senden
Nasıl ayrılıksa bu... kopmadı hiç ip benden

Sanki unutulurmuş gibi uğraşmak var ya
Aslında bu bir zulüm inan bir de angarya

Koruk dediğin şey, helva olur... beklersen,
Sabırsa... beklemek! Güne günleeer eklersen,
Sabreden derviş muradına erermiş deee
Eremezsin eğer... şüphe edip, şeklersen!

Bekliyor bu serserî, geçerce şu ser’inden,
Bekliyor... dönüşünü, dileyerek derinden!
Yüzünü görmek hayâl, bâri sesini duysa,
Oynatırdı Dünyayı...Kâinatı... yerinden!

Bekliyorum sesini duymak için yeniden,
Hiç umarım olmasa farkım kalmaz deli’den,
Kırk yıl daha beklerim... beklerim de Allah’tan,
Avuç açıp dilemem, evliya’dan veli’den!

Gönül, her ne tutuyorsan içinde,
Yük gelmez bana, terketme beni.
Belki yarın... belki günün birinde,
Görürüm mutlu... o gelince, seni!

Ben bir aşk akarsuyu, ben sevdâ ırmağıyım
Ben gönlünün cağ’ıyım, ben bağlılık bağıyım
Ben tutku yumağıyım, ben sevginin ağıyım
Sana cennet bahçesi, sana sevdâ dağıyım

Öyle gençdi ki o, bir bahar dalı,
İstedi... olayım ona bir halı,
Bilemedi aşk ne? Nasıl sevilir?
Dünya’nın aptalı! Be andavalı!

Sanki Yunus...sanki O’yum...
Nesimî’yle aynı huy’um...
Veysel ile akan su’yum...
Ben buyum be! buyum...buyum!