Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Kuşku duyma sevgimden, sakın da şüphelenme,
Seviyor mu diye... yok, sevmiyor mu? Düşünme,
Bırakıp gitme de dönüp arkanı ilgisiz,
Gün gibi apaçık, bak... bak gözlerin gönlümde!

Ne sen benden koparsın...ne ben senden kaçarım...
Bu kapıyı kaparsan...başka kapı açarım...
Bir zıt ilişki ki bu...sen – ben...arada sevgi...
Bir ses, bir selâm versen...ne inciler saçarım...

Göbek atarsın, 'Yeni Yıl' diye her 31 Aralık...
Bir yıl daha bitti ömründen, farkında mısın hiç, alık?

Yıllar yılı bir ağda, bir tutulmuş balığım,
Kaçmak isteyen kim ki! O kadar mı alığım!
Ağ değil tutan beni, bir gözdü... deniz den’i,
Bir an görmeye onu... hep gözü aralığım!

Sustu kuş, sustu bülbül sustu herşey, sustu ses...
Yaşamıyor... bakıyor, öööyle alsa da nefes,
Ne hayal ne ümit ve ne de başka hiç bir şey!
Şimdi... koyu sessizlik ve de bir upuzuuun es...

Hani var ya şu Âsaf...canım, Özdemir Âsaf!
Yazmışmış LAVİNYA'yı... sevdiği kıza ithaf,
O da ben gibi sevmiiiş ve adını gizlemiş,
Ben de ANGELÂ (*) dedim... der miyim ad'ın saf - saf?

Bir asâlettin ki sen, ta o günden bilmiştim,
Her kim varsa başka ki gözönümden, silmiştim,
Ne var ki asâletin bakmana engel oldu,
Göresin diye gönlüm... diliiim dilim dilmiştim.

(Âşıklar gömülür, kazma kürekle
Ne var ki ölürler, yarım yürekle)

. . .

Aşk o ki unutmamak değil... aşk, unutamamak,
Aşk o ki çıkmaz aklından, canın çıksa... işe bak!

Ne yazarsam yazayım... sen, bozma durumunu!
Sanma sakın asmışııım, eleyip de tüm unu,
Elenecek de değil, gülünecek hiç değil
Şu kalp senle vuruyor... sakın unutma bunu!