Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Kaldıramam görmeyi, affetmediysen beni...
Bilmem ki kırgın mısın, yıllar geçti geçeli? ..
Öyle de istiyorum, öyle! ..görmeyi seni...
Bilmem ki kırgın mısın, yıllar geçti geçeli? ..
Kaldıramam görmeyi, affetmediysen beni! ..

Saçların...kaderimin örgüsünü ören bağ...
Gözlerin, volkan mı desem yoksa ki yanardağ? ..
Yıllarım...beklemekle geçti, gözüm yollarda...
Gel! çok bekletme de hemen gel...gel içime ağ!

Alem istemiş sevdiğinden, “yeşil - yeşil bak”
Aldırma hiç onlara sen, yak! Mavi - mavi yak!
Yeşil ot... siyah kömür... ha elâ da ha belâ,
Sense gök ol ya da deniz... gel içime ağ... ak!

Bir toz zerresi say! Say ki toz, gözüne kaçmış beni,
Daha ne olayım bilmem... görmek için gözlerini!
Yok! Silip atma sakın çıkarmak için, derim ki ben,
Ağla! .. Ağla da belki gelir aklın başına yeni - yeni!

Ağustos... onbeşi Yaz onbeşi Kış
Bu da Ağustos’a bir böyle bakış

Şarkılarımızı söyleyenler... yanıp - yanıp inleyenlerdir,
Söyleyemeyenlerse, yanıp yanıp da aynen, dinleyenlerdir!

Ah diyeceksin, ah! ben nasıl diyorsam sen de
Er’di bulacağın er! ha onda da ha bende.
Erdin mi (!) muradına ya da er’ine desem,
Kabahat sende değil... sana gönül verende!

Yüreğim o, arz değil! .. Ayağının tahtında,
Aşkın gönlümde ama nikâh onun bahtında,
Sabır denen koruğu, sabrediiip... helva edip,
Seninle bir olmak var... Atakan’ın aht’ıda!

Öyle özledim seni, hattâ ki hayâlini!
Unuttum da sanma hiç o zamanki halini!
Hasret denen şey beni öldürmez, süründürür!
Sorma sakın âşığın... sorma hiç ahvâlini.

Sen idin aramızda akan, bir nehir gibi,
Bir belâydın ki bana... belâ bir zehir gibi,
Türk - Yunan sınırında akar gibi aktın da
Dar ettin İstanbul'u, küçük bir şehir gibi.

Adın batsın! Akmaz ol e mi! Akmaz ol nehir!