Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Acıdır insanı kavuran - pişiren - yakan,
Kim bir tad bulmuştur ki damağında bir tad’dan?
Bak her kişinin yüzüne, görürsün mutlaka!
Belli olur alnında her çizgiden her hat’dan.

Yazsam binlerce kez, az gelir... az, AZ!
Gözlerini senin... o mavi - beyaz,
Ne şiir var, şarkı... ne de türkü var!
Mavi’ye bu kadar... e, acı biraz!

Ben... sevmedim seni, âşıktım sana,
Âşığım da... tâââ o günden bu yana!
Tadını bir el alır, kalan bana,
Acındır ki tadarım... kana kana!

İnsan o gözlerine, hiiiç bakmaya doyamaz...
Sevmek istese bile...el sürmeye kıyamaz...
Sana aşık olur da yanar – tüter...kül olur...
Sonra bakıp kendine...adam bile sayamaz...

Toz kaçmışcasına gözüme yelden,
Sürüklenip gelmişcesine selden,
Yuvarlanıp düşmüşcesine belden,
Adın kafamda, önümde, gözümde!

İlâhi vahîy mi? Duyarım onu!

Ad’ın...hep değerli! ..birinci bana
Öyle ki her zaman...hep ve de halâ
Zerrece...zarar gelmesin de sana
İster sev, ister sevme...eh? ..pek alâ

Haykırmak o adını? ! . Ne mümkün? .. Mümkün değil!
Yıllardır bu hep böyle... bugün değiiil, dün değil!
Yasaklanmıştır bana! .. Belki... en son zamâna?
O adın ki bir parlak! .. Güneş değil, gün değil!

Adın yazdın gönlüme, aslında her yerime,
Yazdın canım - tenime... yazdın kanım - derime,
Öyle bendeki adın... öyle benden bir şey kiii
Terleyince yansıyor... damla - damla terime!

İsmin ki görünüyor, kazınmış gibi kadın,
Cânımda okunuyor... bak, diyeyim ne ad’ın!

Nasıl dersen... ilk hece öz isimdir insana,
Tümü, iki hecenin... bir dürdânedir bana.

Sorarlarsa "Nerede oturuyorsun?" diye
"Adres yok" de, tarif et. "Atakan'ın kalbi" de
Derlerse yer mi yok hiç? "Ne duruyorsun? diye
"O sevdi beni, sıcak, güvenli hem harbi" de.

22.01.2022 / 03.20