Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Geliyorlar dîl'ime,
Dil'im, diyor el'ime
“Yaz kelime, kelime! ”
Yemîîîn billâh... gül’üme.

Birden uyandınsa...rûyada görerek beni...
İnan ki o an ben de...ben de görürüm seni...
Rûya geçmişten an’ı...geçmiş günlerde gibi...
Rûya’da da aynı sen...hayalimde nasılsan...
O gözün, sesin,saçın...o aydınlık çehreni...

Ayrılık denen şey ki ne mesafe ne mekân,
Ayrılık öyle şey ki arada geçen zamân!
Geçer...geçmez sanırsın, özlem neymiş tanırsın
Düşman başına, düşman! ..Öyle deeert, öyle yaman

Salsan da kovsan da etsen beni hür,
Vaz geçmez, terk etmez seni bu gönül,
Yanışı pervane misali yanış,
Işıltına döne - vuraaa bir ömür.

Azrail değil can alan...bu Dünya’nın tâ kendisi...
Dünya münya dedikleri ölümlerin efendisi...
Önce verip sonra alan...alıp alıp kendi kalan...
Fânî, yalan...her ne ise, cündîlerin en cündîsi!

Bir gizli aşkdı, sürdü... yıllarca sürdüüü durdu,
Biri seven erkekdi, diğeri dişi kuldu,
Karşılıksız sevdi de seven bir şey ummadan!
Dua etti, sabrettiii... sonunda O’nu buldu.

Kapanmadı gitti ki çoktaaan kapanmalıydı...
Kimdir diye sormayın, sanki bahardalıydı!
Mavi bir iz bıraktııı, göz - göz gözleri yaktı!
Göz rengi ki gönlümün yeşiliydi, alıydı...

Ağaç olsam - dal olsam...öteden baksam sana!
Güneş olsam - Ay olsam...tepeden baksam sana!
Yığın yığın taş olsam...pereden baksam sana!
Bir çağlayan su olsam...dereden baksam sana!

Bir baksan, şöyle bir... ki eririm ben!
Bakmazsan, çıldırııır... deliririm ben!
İkisi de dersen: “akılsızlıktır! ”
E, epeydir “akılsızım! ” derim ben.

Seninle 'ONE dakika'... mutlandırıyor beni,
Benimle 'bir MİNUTE'se... kurtlandırıyor seni.

Van minüt dendi diye ne zıpladın yerinden?
Ne yaptın karşısında... hele düşün derinden!