Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Yoğurdum da yazarak, mıncıklayıp
Seni yumuşatamadım kadın, ayıp
Boş yere yıl, ay, hafta, gün, saat
Geçti be... bana da sana da kayıp

Yoğurdum da yazarak, mıncıklayıp
Seni yumuşatamadım kadın, ayıp
Boş yere yıl, ay, hafta, gün, saat
Geçti be... bana da sana da kayıp

Öğrenip benden onu...”Ayyy... çok güzeeelll” demişsin
Ben de bunu gördüm ya...say, aklımı yemişsin
Oysa bir elli yıl vaaar, hiç farkın yok kıl kadar
Halâ aynı güzelsin... kız, sen neymiş? Ne’mişsin?

İçimi dökmek, mızrap, nefesle ya da yay’lâ
Bir taksim yapar gibi keman ud ya da nây’la
Anlatmağa kalksaaam da anlatamam sen ne’sin
Başlarken lâ ilâhe, bitirirken de lâ’yla

İçimi dökmek, mızrap, nefesle ya da yay'lâ
Bir taksim yapar gibi keman, Ud ya da Nay'la
Anlatmağa kalksam da anlatsaaam da anlatsam
Başlarken Lâ ilâhe, bitirirken de Lâ'yla

Dilim dilim kessen deee dilmekle dilinmem ben
Öyle muammayım ki çözmekle bilinmem ben
Tanımayı bir dene... tanıdın mı bir hele
Silmek istesen bileee silmekle silinmem ben

Uzak uzaktır ki her zaman ırak
Birak dargınlığı bırak be bırak
Ya sen öndensin ya da ben oraya
Gideceğiz ki yeter bitsin bu fîrâk

Kim BOĞA’yı anlatsa, sanki seni anlatır,
BOĞA’yı yazan her burç seni der satır – satır,
Her ne varsa Doğa’da… Aynen vardır BOĞA
Sen inatçı BOĞA’ysan, ben... seni seven Katır

Yüz yıllar, bin yıllar, milyon - milyar yıllar döndü durdu,
Var olduğunda yoktum da eksik miydi benden sanki?
Son ânına kadar böyle! Sonunu da kuran kurdu!
Her bir şey yok olduğunda... var olacağım inan ki!

Bukenin Niyazi’si ne ki benim yanımda?
Hattâ o Hârun bile, değil hiç ayârımda
Evet! Kız mavi gözlü! Nerdeee senin gözlerin!
O gözler dolu halâ geçmiş her bir anı’mda