Uzaktan sevmelerim çok olmuştur
Sen sanıp,
Renklerle coşup sakinleştiğim...
Sensizliği derin bilip,
Kimsenin anlayamadığı
Bir yalnızlığı
Uzaktan sevmelerim çok olmuştur
Sen sanıp,
Renklerle coşup sakinleştiğim.
Sensizliği derin bilip,
Kimsenin anlayamadığı
Bir yalnızlığı,
Yağmur
Çisil çisil yağan her yağmurda
Yeniden doğarım, bilir misin?
Bana yaşadığımın hissini verir.
Sonsuzlukta bir cennetim var...
Seni götürmek istediğim...
Bilmediğin, bilemediğin, görmediğin; Buralara sığdıramadığım bir "sen" var.
Dünyalık sevecek kadar değil ki sevgim, Yalan değildi. Kaldıramazdın, vaktinden önce gelseydin. Bedeli çok ağır, biliyorum... Ödüyoruz ikimiz de.
Beklemiyorum artık bir şeyleri.
Gerçeği yok, biliyorum.
Dinliyorum kendimi gürültü ve sessizlikte.
Anlıyorum ki ıssızım.
Rabbim'den başka daha derin seven yok beni.
İnanıyorum.
Yazılana saygımdandır tanımadan tutkunluğum,
Bir gelişin — tüm evrenin çiçekleriyle gelişin.
Bir gülüşün, tüm kutuplarımı eritir.
Hani derler ya, masallarda artık öyle sevgiler...
Ne bilirler, gelişinde gizli evveliyle ebedi derinlikler.
Rabbime sözüm var
Beyaz kalacağıma dair
Yanıp kavrulsamda
Bekleyeceğime seni tanımadan sevmeye
Bir çiçek gibi sadece sana mis kokmaya
Hazır olduğunda açılacak bana gelen kapılar
Koşasım var yanına yapamıyorum
Rabbim adına sevmişken
Hiç olucak iş mi
Dünyayı yenilirken seni incitmek
Bir damla göz yaşının yere düşmesi incitir benide
Sen dahada büyüyerek benle
Yıllardır soramadım sana, var mı
Biri o güzel yüreğinde?
Bir ben var,
Gülüşünde sakladığım, senin.
Sanki bir gün kıyamet kopsa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!