çocukları sever kiraz ağaçları bir de şeftali
bu yüzden alıp başını bulutlara yürümez dalları
ve çilekler sürünmezdi belki yerlerde
çocuk adım seslerini bu denli sevmeseydi
yinelenmiş yanılgım
resimli türkülerle öldü güneş
güvenerek yeniden doğacağına
saçıldı kan kızıl imleri
canı biraz daha kalmak mı isterdi?
duruyor bulutlarda
susardık sevişircesine
geçerdik zaman denen
akışkan bir sonsuzdan
anılar dağlaşırdı
ağırlaşırdı akışı anın
ölüm gelir
duygu donar
donar dalında
yaza kanan bahar
ben ki
iki güzelliğin annesiyim
kapandı bir kitap daha
yorumsuz kaldı satır araları
öksede saka mıydı bu kadın?
isyanın sularında şimdi böyle başı dik
sen yine iklimleri kendin kılarak git
iki tekilden çoğul yaratmaktı aşka dokunmak
biraz papatya falı
biraz İstanbullu erguvanları hatırlamaktı
birinci tekil kişi güneşti
yani ateş
babamın gençliği gülümser
adresi yitik
sararmış aşk mektubunda
yine tenha bakışlara saklanır
kalabalık bir sevda.
uzun bir güzün kollarında uyandık
yüzümüz hüznün sularında
düşlerimde ölümlere doğuyorum
aynı çılgın sızı damarlarımda
kanayan kızıl bir iz hüküm sürüyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!