“Gözlerimi aslâ kapatmam” demiştim sana ben,
Geceyi bile yaktın, feryâdım oldu sana ben.
Söylediğin her bir söz hançer gibi saplandı,
Ne bir ümîd kaldı bende, ne hayâl bana ben.
Yoruldu gönül artık, bir daha bakmaz sana,
Aşkın ateşi söndü, kül oldu kalan sana.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta