Aşkın Ummanlarında Şiiri - Fevzi Şahingöz

Aşkın ummanlarında, dalga gibi taşarsın,
Engelleri devirip, yüce dağlar aşarsın,
Kendinden kaçsan bile, hep içimde yaşarsın,
Kalbime girdiğin an, kendini bulacaksın.

Ateş olup yakarsın, sönmeyen şu sinemi,
Feda ettim yoluna, geçip giden senemi,
Çözemedim bir türlü, sendeki bu gizemi,
Bir garip rüya gibi, hülyaya dalacaksın.

Bir gizli umut gibi, sakladım aşkı canda,
Gezersin deryaları, ararsın her mekânda,
Ne bir saray önünde, ne de mülkü cihanda,
Boşuna yorulursun, hep acı duyacaksın.

Gönül bağım sarardı, soldu açan güllerim,
Seni anar her zaman, susmaz benim dillerim,
Uzansam tutar mısın, bomboş kaldı ellerim,
Ayrılık rüzgârıyla, sararıp solacaksın.

Gözlerin dalsa bile, bitmeyen gecelere,
Adımı fısıldarsın, düşen her hecelere,
Sorarsın kimliğini, o yüksek yücelere,
Cevapsız kalacaksın, sanma ki doyacaksın.