Aşkın Son Duası Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

AŞKIN SON DUASI
Fevzi Emir Yılmaz

Gözlerime damla damla dizilir gözyaşlarım,
Her gecenin sabahına ağlayarak başlarım.
Bu gönülde aşk oldukça dinmez çırpınışlarım,
Ya al canımı Allah’ım ya merhamet ver yâre.

Bu yer, bu gök şahidimdir içimdeki figâna,
Ne pişmanlıklar gömdüm ben harcadığım zamana.
Bir gülüşü kaldı bende, bin sızıyla yan yana,
Ya onu da sil Allah’ım ya da ağlatma beni.

En çaresiz çileye de alışıyormuş insan,
Kaçırır uykularımı, içime derttir tasan.
Belki gülerdi şu yüzüm, gönlümde sen olmasan,
Ya kurtar beni Allah’ım ya onu yaz bahtıma.

Ateşin düştü bağrıma, alev alev yanarım,
Açtığın her yarayı ben metânetle sararım.
Kalmasın gözüm yollarda, son bulsun intizârım,
O Leyla değilse yâ Rab, Mecnun eyleme beni.

Kaderin ızdırabına gücüm yetmiyor benim,
Artık divane gönlümü taşımıyor bedenim.
Yüreğine düştüm diye sanma ki ben kölenim,
Sahibim sensin Allah’ım, beni ona kul etme.

Yüzüme bakmayacaksa karşısına çıkartma,
Kapısını yol eyleyip beni ona yalvartma.
Sevgisine muhtaç edip yüreğimi karartma,
Ya kendi sevsin Allah’ım ya bu aşkı al benden.