Aşkın Rüyası Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir hevesle kanmışım ben aşkın rüyasına,
Söyleyin, ne anlamı var dertsiz sevilmenin?
Düşmüşüm dipsiz kuyunun kör manzarasına,
Sorarım, ne anlamı var sessiz sevilmenin?
*
Güller açsa penceremde bahar rüzgarıyla,
Yüreğim dolsa taşsa da sevda pınarıyla,
Ömrüm geçip gitse bile aşkın zararıyla,
Bildim ki, ne anlamı var ruhsuz sevilmenin?
*
Yıldızları toplamanın gece gölgesinde,
Boş hayale kapılmanın sevda ninnisinde,
Tutsak olup kıvranmanın aşkın kafesinde,
Söyle dost, ne anlamı var hissiz sevilmenin?
*
İçi boş vaatler ile süsleme yılları,
Sevda diyerek yorma hiç yürünen yolları,
Kestik çoktan biz ağaçta kuruyan dalları,
Bilsen de, ne anlamı var köksüz sevilmenin?
*
Papatya fallarından umut dilenmek niye,
Kalbini bir başkasına sunarsın hediye,
Beklersin yollarda belki geri döner diye,
Düşün bir, ne anlamı var yüzsüz sevilmenin?
*
Boynuma altın zincirler taksalar ne yazar,
Peşimde divane gibi kalsalar ne yazar,
Her gün kapımda ağlayıp solsalar ne yazar,
Gerçekten, ne anlamı var aşksız sevilmenin?
*
Kırk yılda bir kapı çalsa kederli akşamda,
Bir garip sevda türküsü başlasa odamda,
Mutluluk oyun oynasa bu yalan dünyamda,
Söylesen, ne anlamı var geçkin sevilmenin?
*
Gözyaşı dökmek bedava, ağlayan çok olur,
Seviyorum diyen diller bir günde yok olur,
En tatlı sözler gün gelir yüreğe ok olur,
Gördüm ki, ne anlamı var sahte sevilmenin?
*
Bırak gökyüzü anlatsın talihi, yıldızı,
Dinsin artık yürekteki bu derin, kor sızı,
Kilit vurdum ben kapıma, istemem arsızı,
Böylece, ne anlamı var artık sevilmenin?