bir bilsen kopan fırtınaları yüreğimde;
kader deyip geçiş üstünlüğü verdiğim düzensizliğe,
nasıl ağız dolusu isyan sözleri saymak isterim...
özlemin çığ gibi büyür, acılarımı içime dökerim.
hani el ele seyredecektik gece yıldızları
ve dolunayda yakamozları?
bulut da yoktu oysa, gökyüzü ağlıyordu;
blli ki o da bir şeyleri özlüyordu.
ben ise umutsuzca seni özlüyorum,
bir de yağmur altında delicesine ağlamayı.
kimse de bilmez neden ağladığımı,
karışınca gözyaşlarıma yağmur damlaları.
duyuyor musun bilmem beni?
feryadını susturmak için boğuyorum yüreğimi...
ve gözlerim zifiri karanlıklarda arıyor seni,
düşen her damla gözyaşım parçalarken dizlerimi.
bu da sensiz geçen günlerimin özeti
ve hasret mevsimlerindeki hallerim...
baksana aynıyız seninle, tek bir fark var aramızda:
sen aşkın hallerinde yürüyorsun, ben hasretin yollarında.
07.04.2010 - 2021 / Hatice Ak
Hatice AkKayıt Tarihi : 25.07.2015 09:50:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!