Aşkı öğrendiğimizde Şiiri - Hatice Ak

okul bahçesinin duvarlarına tünerdik
telgraf kuşları misali her birimiz
karışırdık erkek kız demeden
ve bilgimizle yarışırdık
kim iyi not alacak kimyadan biyolojiden

eğrelti otlarının yaşamıydı konumuz bazen
bazen terliksi hayvanlar geçerdik dalgamızı
sıra edebiyata ve otuz beş yaş şiirine gelince
genç olmanın keyfini sürerdik neriman öğretmene nazire

bir de sigaraya alışmıştık okul müdüründen gizlice
aslında yoktu cepte sigaraya verecek harçlık
kimi çocukların durumu iyiydi yapardık otlakçılık
bir erkek bir kız bir arada görseler hemen derlerdi
bu oğlan vallah billah bu kıza âşık

hani muhakkak olmuştur öyleleri belki de
ben görmedim okul arkadaşıyla evleneni yine de
konuşurduk hep havadan sudan kızlı erkekli
döner dolaşır söz memleket meselelerine gelirdi
kimimiz sağcı olurduk kimimiz solcu
iki lafla kurtarırdık memleketi kaçardı ipin ucu

hiç düşünmemişiz o zamanlar ne olduğunu aşkın
el ele tutuşan iki kişi görsek bakardık şaşkın şaşkın
bizim kötü alışkanlığımız iyi bir insan olarak yetişmek gayesiydi
bir de babamızın bize verdiği emeği heba etmeden mektebi bitirmekti
işte böylece geçip gitti yıllar bize kalan şimdi elde sıfırlar

her şeye rağmen ayrılmadık Atatürk’ün izinden
bizimkisi memleket ve bayrak aşkıymış
insandık elbette kişisel duygularımız da olacaktı bir zaman
vazgeçmiştik insanlık için dünümüzden ve bugünümüzden
yaşansa da yaşanmasa da aşkı öğrendiğimizde
çok geç olmuştu ve artık biz aşka âşık olmuştuk

03.11.2009 / hatice ak