Biz seninle en uzak ihtimallerin içinde
en yakın hissettik birbirimizi.
Adı konmamış bir kaderin
sessizce yazdığı iki cümleydik sanki.
Kimsenin çözemediği bir sır gibi
bakışlarımızda sakladık her şeyi,
dilimiz sustu çoğu zaman
ama kalbimiz hiç susmadı.
Kavuşmak belki yine uzaktı,
belki yine yasaktı zamanın içinde…
Ama ben seni sevmekten değil,
senden vazgeçmekten korktum en çok.
Ve bil ki;
ne olursa olsun,
içimde taşıdığım bu his
suskun bir duanın
en büyük yeminidir sana.
Kayıt Tarihi : 26.04.2026 12:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!