Aşk Topalı Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Alışkın olmayana
Adımlar attırmak,
Doğuştan topal, kör birine
Hani tamda aşığın
Anlayacağı ana dilinden
Kelimelerle gül bahçesinde alkoller içirip
Gözlere perdeler indirir cilvesinde
Akşamın mayhoş sefalarında
Sabahın uyuşuk merhabalarında
Hasrete iten, zoraki götüren.
O burçak, çelenk, hoş kokularında
İçler çekip hasreti köreltir samimiyetten
Sonra dönüp
"Beni aşk uçurumlarına itme, etme..."
Aman tanrım!
Bu ne tarifsiz bir şaşkınlık
Ne tür kendim bilmez hali, aptallık
Bile bile kabullenmişlik
Duymazdan gelmek, sonsuz kölelik
Vazgeçene sen görürsün dilinde
Sonu olmayan bir hasretlik...
Ey içimdeki sarhoş, keşmekeş