Aykırı Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Adı konmamış
Sürüncemede, septik
Suskunluklarımız vardı
Niyetleri tartıyor, saklıyorduk
Oysa
İkimiz de çıkmaz sokakları
Kuytu, karanlık, yağmurlu
Günlerde adımlıyorduk
Matematik, Mantık yoktu
Engebesiz, sığ
Coğrafyasız yaşıyorduk
Düşüncenin beyazlarına
Kuralsız aksetmiş akseleri
Gizli gizli utanarak siliyorduk
Sonra bakıp ayıplarımıza
Hiçbir şey olmamış gibi
Huzurun zirvesi pislik içinde de olsa
Gülmeyi becerebiliyorduk
Biz ayrı ayrı gözlerde, sözde
Özgürlüğü seviyorduk
Arabulucumuzun yüzündeki
Sirkeye yatırılmışlık
Buruşuk, sırtarış kadar
Birbirimizi benimseyemedik
Orta yol bulma çabası ile
Alaycılıktan öteye bakamıyorduk
Burçların ve falların
Okşayan şımartıçılığı
An kadar sonra beyhude
Sıradanlaşıp gözden düşüyorduk
Biz ayrı ayrı bedenlerde güya
Birbirimizi deli gibi seviyorduk