Çocuklaşmayı hiç elden dilden ve gönülden bırakmayarak hiç bir kalıba kurala sığmayan kendi akıl fikir idrak irade gözlem anlayış his hayal düş ve hevesli kalbinde aşkla özgürce konuşup davranmayı seviyorum ben. Bu bana has özel bir olgu değil, insan değer kıymetiyle yaşamayı özleyen dileyen isteyen önceleyen ve önemseyen herkesin ortak zenginlik paydasıdır.
Böyle düşünüp davranarak yaşayamazsak formatlı çorak kısır viran kısıtlı tükenmişliği kodlayan kalıpların kulu kuklası olur, kendi kokuşmuş çürümüş korsan tutsaklığımızdan insanlığımızı kurtaramayarak aramızdaki zayıfların haksızlıkların olumsuzlukların hiç farkına varamaz her olup biten zorbalığı ve dayatmayı doğal sayar, evi kediyi karıncayı kelebeği kuşu sincabı ormanı dağı denizi etrafımızı çevreleyen dekor çeşidi veya kullan at aksesuarı gibi hor hoyrat yabani ilkel ve harami davranarak ölümüne sebep olduğumuz ne onuru ne sevgiyi ne saygıyı ne adaleti ne kültürü ne sanatı ne ilimi ne mutluluğu ne yaşama sevincini de özgür iradeyi yükümlü sorumluluğumuz olan hayata ve yarınlara besleyip büyütemeyiz.
Şiddet ile şefkat arasındaki ayırt edici anlam farkı ortadan kalkar, her türlü özü içeriği bozulmuş dayatmalara ve seçeneksizliğe esir okur insan.
Aşk ile sevgili ömrüm benim, daim devran sevgili sofrasından AŞK ile.
Seyfi
Seyfi Karaca
Kayıt Tarihi : 7.04.2026 12:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!