Aşk Goncası Şiiri - Harun Yıldırım 2

Başımda bir duman, yüzümde matem,
Tezeğin alevi kor olmaz derler.
Bizim sultanımız Leyla var madem,
Bir başkası bana yar olmaz derler.

Gururumu uğruna zemin olsun da,
Şu ezan üstüne yemin olsun da,
Leyla sevdiğimden emin olsun da,
La havle, sevende ar olmaz derler.

Kaç defa rastladım aynı yokuşta,
Bin defa öldüm ben bir dokunuşta.
Asıldım kaldım o güzel bakışta,
Gönüller sevdi mi sır olmaz derler.

Üstümde gariban, yırtık urbası,
Ambarda küplerde bulgur torbası.
Fakir sofrasında helal çorbası,
Zengin pilavıyla bir olmaz derler.

Yüreğimi gerdir, kopar telini,
Böyle idare et sen bu delini.
Hayde gidelim, ver uzat elini,
Kuşlar uçmayınca hür olmaz derler.

Bak, ben sana geldim, sığındım Leyla.
Beş vakit gününe doğandım Leyla,
Yağmur olup gökten yağandım Leyla,
Gönül toprağında kir olmaz derler.

Ölürüm ben başkasına uyanda,
Ayrılma yanımdan mahşer kıyamda.
Gel omzuma doğru, şöyle dayanda,
Sevdanın dağında kar olmaz derler.

Emir buyur Leyla, toylar kurulsun,
Şahidim, erkânım sana sorulsun.
Kır gün kırk gece çift davul vurulsun,
Garibin düğünü gür olur derler.

İyi bilirim ki Leyla ustadır,
Gözleri sürgünde, gönlü yastadır.
Yüreği yatalak, kalbi hastadır,
Ayvası çiçekse nar olmaz derler.

Gece Samanyolu yıldız olurmuş,
Seven insan yüzsüz, arsız olurmuş.
Gönül çaldı diye hırsız olurmuş,
Aşk goncası yoktan var olmaz derler.

Harun Yıldırım