Aşk dediler adına Şiiri - Basri Erdoğan

Yunus oldum, kelamlarımı döktüm gönül ırmağına,
Her harf bir zikirdi, her söz sana çıkan bir yol.
Sustum sandılar, oysa içimde en derin nida:
“Sen…” diye çağıran bir ateş, sönmeyen bir hâl.

Yusuf oldum, Kenan ellerinde savruldum,
Hasretin kuyusunda geceleri çoğalttım.
Bir rüya gibi düştün kalbime, en saf hâlinle,
Görmeden sevdim seni, görüp de yanmaktan korkmadım.

Aşk dediler adına, ben seni bildim,
Bir bakışınla dağılan benliğimi topladım.
Ne yol kaldı geri, ne de dönmeye mecâl,
Sende kayboldum, kendimi ilk defa buldum.

Yandım… ama bu yangın kül etmedi, diriltti,
Her yanışta sana biraz daha yaklaştım.
Yunus’un diliyle sustum, Yusuf’un sabrıyla bekledim,
Ve anladım:
Aşk, seni sende aramakmış… seni, yine sende bulmakmış.