Yunus oldum, kelamlarımı döktüm gönül ırmağına,
Her harf bir zikirdi, her söz sana çıkan bir yol.
Sustum sandılar, oysa içimde en derin nida:
“Sen…” diye çağıran bir ateş, sönmeyen bir hâl.
Yusuf oldum, Kenan ellerinde savruldum,
Hasretin kuyusunda geceleri çoğalttım.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta