Aşk Dediğin Şiiri - Dr Yusuf Polat

Aşk dediğin
Ansızın düşmeli yüreklere
Bir akşamüstü
Göğün sessizliğinde
Adı konmamış bir dua gibi...

Ne zaman bilmeli insan,
Ne de nereden geldiğini.
Bir bakış yetmeli
Bazen, bir temas,
Bazen
Titreyen bir sesin ucunda
Saklı kalmış tek bir hece...

Bir ses o sesin içinde insan
Kendi kaderini duymalı.
Kasırgadan daha güçlü,
Şimşekten daha hızlı
Zamandan daha eski,
Ölümden bile habersiz...
Öyle sarsmalı ki insanı
İradeye de fırsat vermeden

Çünkü aşk dediğin, insanın
Sevdiğini bulması değil;
Kalbin,
Kendisine yazılı olan için
Bir anda farklı çarpabilmesidir