Aşk, bir bakışta filizlenir.
Sessizliğe yerleşir.
Bir gülüşte çoğalır,
Bir yürekte kök salar.
Sonra insan,
Onsuz geçen günlerin eksik olduğunu anlar.
Çiçekler, kendilerine bakan için değil;
Gökyüzüne inandıkları için açar.
İnsan da böyledir;
Gerçek aşk, karşılık bulduğu için değil,
Yüreğe sığmadığı için yaşar.
İnsan bazen bütün ömrünü gökyüzünü seyrederek geçirir;
Bir bakışın içinde çoğalan sonsuzluğu yine de göremez.
En güzel bahar, ağaçların yeşerdiği gün değil;
Aşk gülüşünün içine doğduğu gündür.
Rüzgâr, her yaprağı başka bir hikâyeye taşır sanırlar.
Oysa bazı kokular vardır ki aşk gibi
Bir kez sinerse kalbe,
Mevsimler değişse de hiç gitmez.
Aşk, en çok doğaya benzer.
Ne zorla açtırılır bir gül,
Ne aceleyle olgunlaşır bir meyve.
Sevgi de böyledir;
Sabırla büyür,
Sadakatle kök salar,
Ve yalnız beklemeyi bilen yüreklerde
Sessizce çiçek olur.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 27.07.2026 07:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!