Önce bir sessizlikle başlar
Tek görüntü oluşur zihinde
Yakıştıramazsın hiçbir kelimeyi o ana
Zaman durur
Belki soğuk, parçalı bulutlu bir gündür
Güneş saklanmıştır ya grimsi bir bulutun ardına
Kalır orada göstermez kendini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta