Asıl Rüya Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Ne maksat ile indik bu fâni cihana,
Kula kul oldu niyet, söndü düş-i rüya.
Sevdalıydık ezelden ebede giden yola,
Maddede boğuldu can, kayboldu o rüya.
Zer ü zîver kör eyledi dide-i ibreti,
Unuttuk özümüzü, kaldı gönül hülya.
Hakikat ister idi bir ses içten içe,
Nerde o ilk nefes, o saf dem-i Esma?
Yürekler taş kesildi, dondu âb-ı merhamet,
Sorma kim niçin gamlı, sükût verdi cevâ.
Şimdi vaktidir artık rücu‘u intibahın,
Dönelim aslımıza, budur emri
Mevlâ. Koş ki varasın o sırra ey talibi hak,
Asıl rüya uyanmaktır, uyku döner seraba.
2019