Sen kalan kokusu
Yağmur sonrası toprağın
Sen sesisin
Her kırıldığında kalbimin
Sen ki hem zehir
Hem panzehirsin gönlüme
Mevsimim geçse de
Sonbaharın bitmiyor bende
Ne kadar özlesem de gülüşünü
Bu şehir göstermiyor yüzünü
Susma söyle, kus nefretini
Ne sen kürkçü dükkânısın ne ben tilki
Palamarcı çözdü son düğümü geldi gitmenin vakti
Bu bir ticaret değil ama ya batacağız ya çıkacak
Ve ayrıca dalgalara alışacağız
Bu deli deryânın boranları hiç bir zaman esemeyecek olsa da senin gözlerin gibi
Umut, bazen bir bekleyişti,
Bazen belkilerle kendini avutmak.
Ona güvenmene rağmen yine de içindeki acabaydı ümitsizlik,
Ve o ümidi kemiren de o ümitsizlikti...
Sevda aceleye gelmez,
Bırak usul demlensin.
Allah'ım, bu ne güzellik,
Sanki başka evrendensin.
Sardı sensizlik benliğimi
Sandım ben ıssız kendimi
Bir dalga bulamadın diye,
Bütün deryâ durgun sanma.
Yanlış limana demir atarsan,
Yazık olur gözyaşına,
Sabreyle bulursun yandaşını,
Çok düşünüp karıştırma kafanı...
Gönül nahiyemde mânidar bi'hanesin
Gören en başında sanar sen bi'saresin
Sırtım yere gelmedi bak sapladığın bıçaklar,
Ancak ben öldüğümde derdimi anlayacaklar.
Ülkemizde oldu ezan çekilmez bir gürültü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!