Aksın artık göz çeşmem,
Deli gönül uslansın.
Ben anlatırken herşeyi ağlayarak
Sen dinleyip susarsın...
Ağlamak istiyorum çünkü,
Belki de sizi seven,
İçten içe nefret edendir.
Taşıdığı yükü tamamen bırakmasa da size,
Kılıfını gösterip fikir arayandır.
Belki kesersiniz sözünü,
Olmazmış eskisi gibi,
Giden dönse de belki
Bekleyen üşümüştür
Aklıyla gidip gönlüyle dönenmiş meğer
At gibi gidip it gibi dönen
Gece çökünce çöker üstüme sessizliğin efkârı,
Bilemedim, sensizliğin bana neydi kârı.
Ne sana ne başkasına,
Kendimeydi sözlerimin isyanı,
Öğrendim sensizliğin bana vefâsızlığını
Aklım verdi hükmü kalbime,
Mâdem vardı sevgilin
Ne yazdın bana
Denk geliceğim dönemin
Ben var ya gerçekten ta amına
Evet yazıyorum şiir
Kandığım için senin gibi mallara
Çalıştım konuşmaya
Ama beni görmedin bile
Tutulurken dilim karşında
Sen durmadın bile
Ne duydun seslenişimi
Kavuştum ya sonunda sana,
Sen ihtişamını saçmaya devam ederken gökkubbe altında,
Şükürler olsun binlerce kez yaradana.
İnan şimdi ölsem kucağında,
İnan ölsem o bile şuan dokunmaz bana.
Bir hayalete gönül bağladım
Hayali bile güzel olan
Bir hayal etse o da belki sallayacak elini usuldan
Hayaletse de gelse keşke uzaklardan
Geleceğin tasası sarmış etrafını,
Kalmamış hiçbir şey yapasın.
Kaçmış gursağında kalan hayallerin,
Peşinden koşmaya mecalin mi yoktur, söyle.
Yaslan yorulduysan omzuma,
Hayat yolu uzun,
Yazı gelirse intihar tura gelirse bir daha atıyoruz
Ahmak ağlatan bu ıslatan gözyaşlarım
Anlatır sana hasretimi ıslak bakışlarım
Dönme şimdi.
Dayanamazsın sen kışlarıma.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!