Gece çökünce çöker üstüme sessizliğin efkârı,
Bilemedim, sensizliğin bana neydi kârı.
Ne sana ne başkasına,
Kendimeydi sözlerimin isyanı,
Öğrendim sensizliğin bana vefâsızlığını
Aklım verdi hükmü kalbime,
Ben de söktüm attım kanlı sargıyı.
Merak etme alıştım sensizliğe.
Kayıt Tarihi : 14.08.2026 16:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!